Jak pracować w grupie – zrównanie z innymi


koty_stromenger_03-z Mechanizmy obronne uruchamiają się w nas najczęściej mimowolnie. Konfrontacja pomaga nam rozpoznać  i nazwać nasz sposób obrony w danym momencie. Z chwilą gdy dowiemy się jaki konkretnie mechanizm zastosowaliśmy, mamy szansę na usunięcie muru obronnego, za którym chowamy się przed światem.  W grupie trudno zignorować 8 osób, które widzą, że widzą czyjąś złość. Znacznie łatwiej zlekceważyć uwagi pod swoimi adresem wypowiadane przez jedną osobę, trudniej – gdy wypowiada je wiele osób. Do terapii grupowej odnosi się stare powiedzenie: jeżeli 10 osób twierdzi, z masz ogon, to lepiej obejrzyj się za siebie i sprawdź !

ZRÓWNANIE Z INNYMI zrównujemy się z innymi, gdy zdobywamy się na odwagę i mówimy, że jest nam przykro lub czujemy strach. Zrównaniem jest również otwarta i szczera reakcja na konfrontację.

Nie zrównujemy się, gdy nie okazujemy prawdziwej reakcji lub reagujemy nie okazując prawdziwych uczuć – wówczas chowamy się za murem obronnym. Sposoby nieokazywania naszych prawdziwych  uczuć to są nasze mechanizmy obronne. Mechanizmy obronne służą do ukrycia uczuć, jakie w danej chwili przeżywamy. Uniemożliwiają one innym ludziom oraz nam samym poznanie, jacy naprawdę jesteśmy i co naprawdę przeżywamy.

W terapii grupowej pomocne są następujące reguły. Nie są to jedyne reguły – najlepszym sposobem poznania wszystkich reguł jest własne uczestnictwo. Ale warto zapamiętać przynajmniej kilka z nich:

  1. Lepiej pomagasz, gdy mówisz prawdę niż gdy masz rację.
  2. Celem grupy nie jest po prostu doprowadzenie kogoś do złości. Złość jest jednym z wielu uczuć i bywa przez wielu z nas używana również jako wygodny mechanizm obronny. Jest tyle innych uczuć, które sprawiają, że jesteśmy kim jesteśmy. Często nie mamy z tymi uczuciami żadnego kontaktu i z nimi też grupa musi nas konfrontować.
  3. Grupa służy odkrywaniu siebie. Odkrywanie prawdziwego siebie zastępuje iluzję i samooszukiwanie się. Gdy wiemy kim jesteśmy, rozszerzamy nasze możliwości. Każdy może zacząć się zmieniać  niezależnie od tego jaki jest młody lub jaki stary. Poznawszy siebie, możemy uczyć się nowych zachowań i postępowania w życiu opartego na akcji, a nie na reakcji.
  4. Grupa służy naszemu własnemu rozwojowi. Gdy mówimy o sobie, skupiamy się na własnych odczuciach i mechanizmach obronnych. Zawsze gdy zrównujemy się lub konfrontujemy kogoś w grupie, najważniejszą rzeczą jest zaczynanie każdej wypowiedzi od słowa JA. Np. „Kiedy słyszę jak racjonalizujesz swoje uczucia, JA czuję smutek i lęk o ciebie” lub ” Jest MI przykro, kiedy mówisz, że racjonalizuję swoje uczucia”.
  5. Przezywanie, epitety, oskarżanie, obwinianie, domyślanie się i dawanie rad nie należą do terapii grupowej.

INFORMACJE ZWROTNE: Wyrażanie tego, co widzisz i jak się czujesz w sytuacji terapii grupowej. Np : „Janku, cieszę się, że szczerze podzieliłeś się z nami twoim poczuciem niższości i lękiem. Martwiłem się , kiedy przedtem maskowałeś te bolesne uczucia za pomocą dowcipkowania i obracania wszystkiego w żart.”

Źródło: CORNERSTONE  ISTITUTE, Inc

3 Komentarze

Filed under DDA, Uczucia DDA

3 responses to “Jak pracować w grupie – zrównanie z innymi

  1. ladynemeyeth

    W mojej grupie jest mi się ciężko odnaleźć, ponieważ nie mam informacji zwrotnej. Mówię o swoich problemach i mówię prawdę, ale nikt nie reaguje. Zupełnie jak u mnie w domu – napotykam na obojętność i milczenie. Tylko terapeutka reaguje i stara się czegoś więcej dowiedzieć, natomiast ludzie nawet swojego zdania nie wypowiadają, jakby ich to nie interesowało. Boli mnie to i na następnym spotkaniu o tym powiem.

  2. ladynemeyeth

    Teraz mogę napisać wnioski po kilku miesiącach na grupie. Wszystko się pozmieniało – otrzymuję bardzo wyraźną informację zwrotną, pełną szacunku dla moich uczuć. Mam naprawdę bardzo fajną grupę, bardzo się już zdążyliśmy zżyć. Widać, że wszyscy przejmują się bardzo losem każdego w grupie. Nie wiem, czy tak jest we wszystkich grupach – ja mam naprawdę rewelacyjną grupę wrażliwych i dobrych, mimo że umęczonych życiem osób. Terapia mi bardzo pomaga dzięki tym relacjom!

  3. A

    Przeglądam to co piszecie.
    I bardzo dziekuje że jesteście otwarte w wypowiedziach.
    Od siebie moge powiedziec że wciąż nie wiem kim jestem, chociaż bylam na terapii dda, dużo rzeczy nie umiem w sobie zmienić i pogodzic sie z nimi też nie umiem. mechanizmy obronne są tak silne że nie jestem w stanie słuchać krytyki w moją strone, stres i myśl co o mnie myślą inni gdy chcą pokazać moje blędy, negatywnie mnie nastraja na siebie i na te osoby które mi to mówią. nie wiem czy z tego wyrosne, a tak bardzo tego chcę.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s