27, grudzień, 2008
PRZEKAZYWANIE INFORMACJI
Terapia grupowa DDA to również wzajemne przekazywanie sobie istotnych informacji zarówno na linii terapeuta – grupa jak również wymiana informacji pomiędzy uczestnikami.
Tak więc w pracę grupową wplecione są elementy psychoedukacji na temat specyfiki problemów DDA i form radzenia sobie z nimi. Kontynuuj czytanie →
21, grudzień, 2008
UNIWERSALNOŚĆ DOŚWIADCZEŃ
to kolejny czynnik leczący podczas terapii grupowej DDA.

Wśród rodzin alkoholików problem picia zazwyczaj stanowi tabu, o którym się nie mówi na zewnątrz. Ukrywanie bolących doświadczeń i emocji sprawia, że DDA w pewnym stopniu :
- idą przez życie samotnie, zazwyczaj w poczuciu pewnej izolacji
- wydaje im się, że ich los wyjątkowo odbiega od życia innych ludzi
- często myślą, że doświadczane przez nich trudności życiowe innych jakoś omijają Kontynuuj czytanie →
11, grudzień, 2008
WZBUDZANIE NADZIEI
Dlaczego oprócz terapii indywidualnej proponuje się DDA uczestnictwo w terapii grupowej?
Niezwykle ważnym czynnikiem leczącym w terapii grupowej jest WZBUDZANIE NADZIEI w oparciu o pozytywne doświadczenia współuczestników terapii.
W każdej grupie terapeutycznej są osoby, których stan poprawia się szybciej niż innych. Obserwowanie tych osób często wzbudza u pozostałych silną nadzieję, że w ich przypadku poprawa też jest możliwa. Obserwowanie, że wysiłki innych kończą się terapeutycznymi sukcesami, daje wiarę w sensowność terapii i motywuje do pracy własnej, co znacznie podnosi skuteczność oddziaływań terapeutycznych. Również w przypadku przechodzonych kryzysów, Kontynuuj czytanie →
7, grudzień, 2008
DDA – maskotka/błazen/żartowniś
zachowanie:
-śmiechem i żartami rozładowuje napięcie w rodzinie i odwraca uwagę od alkoholowych problemów
straty :
-trudno wyjść zza parawanu śmiechu i nawiązać rzeczywiście bliskie relacje
- pomniejszanie problemu i odwracanie od niego uwagi zamiast zmierzenia się z nim i doprowadzenie do konstruktywnych zmian
- przejmowanie odpowiedzialności za uczucia innych Kontynuuj czytanie →
30, listopad, 2008
ZAGUBIONE DZIECKO/ DZIECKO WE MGLE/ ANIOŁEK
typowa postawa i zachowania :
- ucieka w świat fantazji/ książek/ twórczości (np plastyka, majsterkowanie, pisanie)
straty:
- wyobcowanie
- izolacja
- mało żyje realnością, słaby kontakt z realnym światem
- słabo porusza się w realnym świecie
- trudności w zbliżaniu się do ludzi
dominujące uczucia :
- głęboka samotność Kontynuuj czytanie →
26, listopad, 2008
KOZIOŁ OFIARNY/BUNTOWNIK
typowa postawa i zachowania
- sprawianie kłopotów
- bunt
- popadanie w konflikty z ludźmi i z prawem
dominujące uczucia:
- złość ból
zyski:
- swoboda
- większe prawa i mniejsze obowiązki
- robienie tego na co ma się ochotę
straty: Kontynuuj czytanie →
22, listopad, 2008
typowa postawa i zachowania bohatera
- stara się sprostać trudnym sytuacjom
- rozwiązuje problemy rodzinne
- poświęca się dla dobra innych
- przyjmuje na siebie zbyt dużą ilość obowiązków
- pomocny
- zaradny
- kompetentny
- ofiarny
straty:
- utrata dzieciństwa na rzecz pseudo-dorosłości
- utrata spontaniczności
- nieumiejętność zabawy – bo życie jest zbyt poważne i zbyt dużo problemów czeka na rozwiązanie
- postrzeganie życia głównie w kategoriach obowiązków i pomocy
- poświęcanie się dla innych i rezygnowanie ze swoich potrzeb
dominujące uczucia: Kontynuuj czytanie →
18, listopad, 2008
Cztery podstawowe role pełnione przez dzieci w rodzinach alkoholowych to:
BOHATER (ratownik)
KOZIOŁ OFIARNY (buntownik)
ZAGUBIONE DZIECKO (dziecko we mgle)
MASKOTKA (błazen)
DDA weszli kiedyś w te role po to, żeby przetrwać w stresujących warunkach alkoholowej rodziny. Były one formą przystosowania, żeby przetrwać lata cierpienia jak najmniejszym kosztem.
Niestety wyuczona rola jako reakcja obronna na stres- z czasem staje się drugą naturą dziecka alkoholika i te mechanizmy reagowania na trudne sytuacje są przez DDA przenoszone w dorosłe życie. Kontynuuj czytanie →
13, listopad, 2008
ZRÓWNOWAŻONE ZASPOKAJANIE SWOICH POTRZEB
a
POCZUCIE SZCZĘŚCIA
Obok kształtowania zrównoważonych relacji w świecie zewnętrznym, a więc na gruncie rodzinnym, przyjacielskim czy zawodowym – nie mniej ważne jest zbudowanie równowagi w swoim świecie wewnętrznym. W gruncie rzeczy bez tej wewnętrznej, osobistej harmonii trudno jest wchodzić w harmonijne i satysfakcjonujące relacje międzyludzkie.
Tymczasem DDA często towarzyszy smutek, albo gniew, albo zmęczenie do upadłego, albo jakaś szalona hulanka – i pomimo różnych starań dosyć trudno przychodzi im doświadczanie pogodnego odbierania swojego życia. Z jednej strony wynika to z utraconego dzieciństwa i niezintegrowanych trudnych uczuć z tamtego okresu. Z drugiej strony wiąże się to z nieumiejętnością dobrego dbania o siebie, Kontynuuj czytanie →
1, listopad, 2008
Podobnie ma się rzecz z pracą, jedni DDA przyjmują na siebie nadmierne obciążenia a pracując za trzech, nierzadko czują się bohaterami w firmie (co niewątpliwie podnosi ich poczucie wartości), ale niestety kosztem swoich sił i czasu co z reguły odbija się ujemnie na rodzinie i własnym życiu osobistym. Smutną stroną tej postawy jest również to, że rzadko za swoją intensywną i ofiarną pracę dostają adekwatne, zwiększone wynagrodzenie – niestety podobnie jak w rodzinie alkoholowej bardzo szybko dochodzi do sytuacji, w której nadmierne zaangażowanie traktowane jest jako rzecz oczywista, co prowadzi do poczucia wykorzystania. W ten sposób DDA zupełnie nieświadomie odtwarza układ rodzinny w którym kiedyś uczestniczył.
Drudzy DDA, z przewagą nieodpowiedzialności, często zachowują się w pracy jak biedne, niezaradne dzieci oczekujące od swoich pracodawców postaw opiekuńczych, nadmiernej wyrozumiałości, Kontynuuj czytanie →