NADODPOWIEDZIALNOŚĆ
ratujesz
chronisz
wybawiasz
kontrolujesz
przejmujesz uczucia innych
nie słuchasz
Czujesz się …
zmęczony
niespokojny
przerażony
narażony.
Zajmujesz się …
szukaniem rozwiązań
i odpowiedzi,
okolicznościami,
udowadnianiem swojej racji,
szczegółami,
tym jak wypadasz.
(źródło : Instytut Psychologii Zdrowia)
W poprzednich wpisach opisałam dramat osoby w roli wybawcy-prześladowcy-ofiary.
Jak to przerwać?
Po pierwsze należy zrozumieć, że wybawianie ma swój początek w źle pojętej odpowiedzialności za kogoś. I zaczyna się od skrzywionego myślenia : muszę, powinienem zajmować się sprawami innych, beze mnie będzie im trudno, nie poradzą sobie.
Pod wpływem tego myślenia uaktywnia się działanie:
- przejmowanie cudzych obowiązków
- nadopienkuńczość
- wybawianie z opresji
- szukanie rozwiązań cudzych problemów
Kiedy przejmuje się odpowiedzialność za cudze myśli, cudze uczucia, cudze decyzje, cudze zachowania, rozwój, powodzenie czy rozwiązywanie problemów – to tak naprawdę przejmuje się odpowiedzialność za całe cudze życie. Zbyt wygórowane – aby było realne i niestety zbyt kosztowne, kto się na to porwie.
NIEKIEROWANIE SWOIM ŻYCIEM
Minusem kierowania całej swojej energii na ratowanie innych jest:
pogłębiający się brak sił, środków, czasu – co przejawia się rezygnacją z własnych potrzeb i niebraniem odpowiedzialności za siebie i niebraniem odpwiedzialaności za pozytywny kształt swojego życia.
Czyż nie jest paradoksem, że nadodpowiedzialność za innych ma tę drugą smutną stronę medalu -którą jest nieodpowiedzialność za siebie?
JAKĄ CENĘ PŁACISZ?
jak żyjesz?
co tracisz?
z czego rezygnujesz ?
czego nie robisz z tego co chcesz robić?
A stąd już prosta droga do frustrujących uczuć i odgrywania ról opisanych przez Karpmana.
KIEROWANIE SWOIM ŻYCIEM
Możesz jednak przyjąć nową postawę proponowaną osobom współuzależnionym: zacznij kierować swoim życiem tzn weź odpowiedzialność za swoje rzeczywiste obowiązki, za swoje potrzeby i pragnienia. I daj innym prawo kształtowania swojego życia – tak jak chcą lub tak jak potrafią. Zwróć im wolność. A robiąc to uwolnisz siebie z dramatycznego trójkąta Karpmana.
ŻYJ I DAJ ŻYĆ INNYM
Żyj swoim życiem i pozwól innym żyć swoim życiem (włączając w to konsekwencje podejmowanych wyborów)
