JAK POMAGAĆ DZIECKU – MASKOTCE? informacje dla rodziców i wychowawców

• zadbaj  o relacje pełną zaufania – chociaż sprawiają wrażenie beztroskich, trzeba im okazać wiele życzliwości aby nabrały zaufania na tyle, żeby odrzucić maskę
• posłuż się opowiadaniem różnych historii, by przekazać dziecku informację , że nie ma nic złego w okazywaniu prawdziwych uczuć. Wymyśl opowieść o dziecku, które na zewnątrz zawsze prezentuje roześmianą twarz, ale wewnątrz płacze – w ten sposób dotrzesz z przesłaniem nie budząc w nim poczucia zagrożenia

ZAPYTANIE DO DDA

Co jest Twoim największym problemem , który chciałbyś rozwiązać w pierwszej kolejności?

Dziękuję za udzielone odpowiedzi.

RÓWNOWAGA

Żeby żyć, trzeba oddychać.
Żeby żyć wśród ludzi, trzeba oddychać ich obecnością.

Każdy wdech to skorzystanie z pomocy i przychylności bliźnich.
Każdy wydech to twoja życzliwość i bezinteresowna pomoc okazana innym.

Prawidłowe oddychanie składa się z takiej samej liczby wdechów i wydechów. Od ich intensywności i równowagi zależy twoje samopoczucie.

Nie ograniczaj się do wdechów, bo pękniesz.
Nie ograniczaj się do wydechów, bo zapadniesz się w sobie.

Po prostu oddychaj.

Jak pomagać dziecku – buntownikowi ?

informacje dla wychowawców i rodziców cz.2

Jak pomagać dziecku, które weszło w rolę buntownika-kozła ofiarnego ?

• Próbuj nawiązać kontakt z prawdziwym dzieckiem, kryjącym się pod przykrywką pozorów
• uczciwie wyrażaj swoje uczucia, przekazuj dziecku swoje uczucia wobec konkretnego zachowania - dajesz w ten sposób przykład jak w konstruktywny i dojrzały sposób radzić sobie z silnymi emocjami
• zatroszcz się aby jasne były granice

informacje dla wychowawców i rodziców.

JAK POMAGAĆ DZIECKU, które jest  rodzinnym bohaterem??

• zauważ dziecko nadmiernie kompetentne, które robi wrażenie jakby funkcjonowało na maksymalnych obrotach. Najczęściej takie dziecko pozbawione jest pomocy – bo nie stwarza problemów.  Zadbaj o to, aby ci potencjalni rodzinni bohaterowie byli w takim samym stopniu przedmiotem uwagi jaki pozostałe dzieci. Udzielana pomoc powinna koncentrować się na znalezieniu równowagi między pracą a zabawą.
• kładź nacisk na to, by dzieci te nie poświęcały się i nie rezygnowały z przyjemności pod pretekstem tego, że są zbyt zajęte i przedkładają potrzeby innych nad swoje własne.
• stawiaj przed dziećmi zadania odpowiadające ich zdolnościom, ale pomóż im , by nauczyły się nie brać na swoje barki zbyt wiele . Unikaj niezwykle wysokich wymagań i obciążania dzieci taką odpowiedzialnością jakby były dorosłe, nawet jeżeli ochoczo chcą się podjąć takich obowiązków.
• daj im do zrozumienia że nie ma nic złego w zrelaksowaniu się bezczynności od czasu do czasu. Upewnij je, że nie zawsze muszą się czymś wykazywać.
• dowartościuj te dzieci za to “kim są” , a nie tylko za to “co robią’.

terapia skoncetrowana na rozwiązaniu

“Nie możemy  odwrócić przeciwności  losu  ani strasznych rzeczy, które nam się przydarzyły a jedyne co , możemy zrobić, to wybrać naszą odpowiedź na to co się stało.

DRUGA STRONA MEDALU DDA

ARTYKUŁ

Moniki Borowskiej

Druga strona medalu- pozytywnie o DDA?

Podcięte skrzydła

Losy Dorosłych Dzieci Alkoholików nie układają się w jeden wzór i chociaż istnieje pojęcie syndromu DDA, to jednak każdy taki dorosły ma swój unikalny zestaw doświadczeń wyniesionych z domu rodzinnego. Różne style picia rodzica lub czasami obojga rodziców, czas trwania uzależnienia, kolejność urodzenia czy też obecność źródeł wsparcia poza rodziną, powodują u DDA różny odbiór swojej sytuacji i w konsekwencji uruchamianie różnych sposobów przystosowania się. Walka o przetrwanie, jaką prowadzą dzieci alkoholików, wymaga od nich wielu specyficznych umiejętności.

CELE I ETAPY TERAPII DDA

CELE I ETAPY TERAPII DOROSŁYCH DZIECI ALKOHOLIKÓW

Rozstanie się z dzieciństwem

Zmiana obrazu samego siebie

Uporządkowanie obecnego życia

1. ROZSTANIE SIĘ Z DZIECIŃSTWEM Uporać się z cierpieniem Aby rozstać się z dzieciństwem trzeba:

audycje dla DDA

Polecam stronke z audycjami dla Dorosłych Dzieci Alkoholików
http://ddabook.webpark.pl/czat_radio.htm
Pozdrawiam Wojtek

tematy audycji

Jak pracować w grupie – zrównanie z innymi

Mechanizmy obronne uruchamiają się w nas najczęściej mimowolnie. Konfrontacja pomaga nam rozpoznać  i nazwać nasz sposób obrony w danym momencie. Z chwilą gdy dowiemy się jaki konkretnie mechanizm zastosowaliśmy, mamy szansę na usunięcie muru obronnego, za którym chowamy się przed światem.  W grupie trudno zignorować 8 osób, które widzą, że widzą czyjąś złość. Znacznie łatwiej zlekceważyć uwagi pod swoimi adresem wypowiadane przez jedną osobę, trudniej – gdy wypowiada je wiele osób. Do terapii grupowej odnosi się stare powiedzenie: jeżeli 10 osób twierdzi, z masz ogon, to lepiej obejrzyj się za siebie i sprawdź !

ZRÓWNANIE Z INNYMI zrównujemy się z innymi, gdy zdobywamy się na odwagę i mówimy, że jest nam przykro lub czujemy strach. Zrównaniem jest również otwarta i szczera reakcja na konfrontację.

Nie zrównujemy się, gdy nie okazujemy prawdziwej reakcji lub reagujemy nie okazując prawdziwych uczuć – wówczas chowamy się za murem obronnym. Sposoby nieokazywania naszych prawdziwych  uczuć to są nasze mechanizmy obronne. Mechanizmy obronne służą do ukrycia uczuć, jakie w danej chwili przeżywamy. Uniemożliwiają one innym ludziom oraz nam samym poznanie, jacy naprawdę jesteśmy i co naprawdę przeżywamy.

W terapii grupowej pomocne są następujące reguły.